Helga (80) brengt mensen van en naar het ziekenhuis 

Soms is verbinding heel concreet: een ritje naar het ziekenhuis, een geruststellend praatje en weer veilig thuis. Dat is precies wat Helga Beckmann doet in Krimpen aan den IJssel. Ze is vrijwilliger ziekenvervoer en geniet enorm van het contact onderweg. 

Helga verhuist ruim vijftig jaar geleden naar Nederland en is alweer een tijdje met pensioen. Als ze in de krant leest dat er wordt gezocht naar een vrijwilliger voor ziekenvervoer, reageert ze meteen: “Ik heb een auto, ik ben mobiel en ik houd van mensen,” vertelt ze. Dat was genoeg om te beginnen. Inmiddels rijdt ze regelmatig bewoners naar afspraken in onder meer het IJsselland Ziekenhuis en het Oogziekenhuis. 

Persoonlijk en betaalbaar 
“Je helpt iemand écht,” zegt Helga. Niet iedereen kan zelfstandig naar een afspraak. Met een vrijwilliger meerijden is persoonlijk en betaalbaar. “In een busje zit je met meerdere mensen; bij mij is er aandacht.” Ze merkt hoe waardevol dat is, zeker voor ouderen die een klein netwerk hebben. Helga hoort onderweg veel verhalen, soms ook over eenzaamheid of zorgen. “Ik kan het niet oplossen, maar ik kan wél luisteren. Dat mensen hun verhaal kwijt kunnen lucht vaak al op.” Eén vaste passagier, 96 jaar, noemt haar gekscherend ‘mijn Max Verstappen’. Helga lacht: “Ik rijd graag en zit nog vaak op de weg; dat geeft mensen vertrouwen.” 

Wachten met een krantje 
Ritten komen binnen via KrimpenWijzer. De aanvrager meldt tijd, locatie en bestemming; Helga ontvangt de gegevens op haar telefoon. Ze rijdt met haar eigen auto. Voor elke bestemming geldt een kleine vergoeding plus eventuele parkeerkosten. “Is de afspraak binnen een uur klaar, dan wacht ik in de auto met een krantje. Duurt het langer, dan spreken we een terugrit af.” 

Energie  
Autorijden geeft Helga een gevoel van vrijheid. Onlangs verlengde ze haar rijbewijs weer voor vijf jaar. “Je doet een test en een medische keuring. Spannend, maar het ging prima.” Dat geeft haar energie om door te gaan: “Autorijden is mijn leven. Soms komt er een spoedaanvraag binnen; als het even kan, dan stap ik in mijn auto om te helpen. Ik geniet ervan en help tegelijkertijd een ander... dat is toch mooi?!” 
 
Of Helga ook anderen aanraadt om als vrijwilliger aan de slag te gaan? “Absoluut”, zegt