Iedere week stapt Joke op haar fiets richting De Amandelhof. Daar helpt ze bewoners met eten, wassen en andere verzorgende taken. En ze brengt een hoop gezelligheid mee naar de groep: “Ik geniet ook echt van ieder moment met de mensen daar.” 

Joke groeit op in een gezin van negen kinderen waarin ze het enige meisje is. Met acht broers om zich heen leert ze al jong van zich af te bijten. Toch is Joke ook een zorgzaam kind. Joke: “Ik zei als kind al tegen mijn moeder: ‘Ik ga later in de zorg!’.” Maar haar leven loopt – in eerste instantie – anders dan ze als kind dacht. Kort na haar trouwen raakt ze zwanger en kiest ze ervoor om thuis te blijven voor haar kinderen. “Dat was heel normaal in die tijd”, blikt Joke terug. 

Zorgopleiding 
Als haar man ziek wordt, besluit Joke een opleiding tot verzorgende te volgen. Joke: "Ik wilde graag zelf voor mijn man zorgen." Dat doet ze tot het laatste moment. Na zijn overlijden gaat ze aan de slag in de zorg. "Een aantal jaar later kwam ik een leuke man tegen. Hij vond het vanzelfsprekend dat hij voor het inkomen zorgde, dus ik stopte met mijn werk”, vertelt Joke.   

Opnieuw een groot gemis 
Joke en haar man zijn jarenlang gelukkig samen en betrekken een appartement in Capelle. De kinderen zijn inmiddels volwassen en Joke geniet van haar kleinkinderen. “Dat zijn er inmiddels achttien; een gezellige boel hoor!”, glimlacht Joke. In 2020 verliest Joke zowel haar man als haar moeder. “Ik heb voor hen allebei intensief gezorgd, dus ik viel – ondanks mijn grote gezin – best wel in een gat.” 

 Goud waard 
Joke overdenkt haar leven en beseft opnieuw hoe sterk haar zorghart klopt. “Maar ja, ik was toen net zestig”, vertelt Joke, “en mijn diploma’s van vroeger waren achterhaald.” Een telefoontje naar De Amandelhof brengt uitkomst. Joke: “Ik was hier van harte welkom!” Met hulp van verpleegkundige Eline frist ze haar kennis op en via Leernetwerk De Driehoek volgt ze een training over tillen in de zorg. Inmiddels werkt Joke alweer drie jaar als vrijwilliger in De Amandelhof. “We zijn enorm blij met haar,” zegt Eline. “Doordat Joke helpt met wassen, tillen, eten geven en verzorgen, houden wij tijd over voor wondzorg en medicatie. Mensen als Joke zijn goud waard.” 

Na een lange dag in De Amandelhof fietst Joke altijd voldaan richting huis: “Ik ben eerlijk gezegd best moe na een dag werken, maar dat is het meer dan waard. Ik geniet van ieder moment met de bewoners en het team. Het geeft me energie. Hoe lang ik dit blijf doen? Zolang mijn lijf het toelaat. Ik stop pas als het écht niet anders kan.”